پارادوکس «مثل بقیه نیستم»: از بقیه هم بقیهتر:
در روانشناسی اجتماعی «توهم یکتایی» نشان میدهد ما تمایل داریم خود را خاصتر از دیگران ببینیم؛ مثلاً ۹۰٪ رانندهها خود را بالاتر از حد متوسط میدانند. جمله «مثل بقیه نیستم» آنقدر تکرار شده که به کلیشهای فراگیر تبدیل شده؛ ادعایی که پیروی از یک سوگیری جهانی را فاش میکند. در واقع این جمله یعنی «من هم دقیقاً مثل همان بقیهای هستم که ادعا میکنم شبیهشان نیستم». اگر این پارادوکس درست باشد، آیا گویندهاش را هم شامل میشود؟
راهکار:
تلاش برای متمایز بودن، خود پیروی از الگویی رایج است؛ چراکه «خاص بودن» به یک کالای مصرفی تبدیل شده و همه به یک شکل سعی در اثبات منحصربهفردیشان دارند. این جمله طنزآمیز شاید دعوتی باشد به پذیرش اشتراکاتمان.