قول وفاداری: هیچوقت مثل بعضیا نشو:
مغز انسان در پیشبینی احساسات و ارزشهای آیندهاش بدنام است؛ به این خطا «خطای پیشبینی عاطفی» میگویند. قول گرفتن برای آینده مثل تضمین آبوهوای سال بعد است. جالب اینکه تاریخ پر است از آرمانگراهایی که بعد از رسیدن به قدرت شبیه همان «بعضیا» شدند. آیا قول، سپر است یا توهم؟
راهکار:
این جمله یک قول نیست، بیان ترس از «رانش ارزشی» است. آدمها معمولاً وقتی میخواهند شبیه بعضیا شوند که معیارشان را از دست میدهند. میتوانید به جای قول شفاهی، یک «قرار ثابت» بسازید: هر ماه یک بار با هم چک کنید کدام رفتارها تغییر کرده و کدام ارزشها نباید عوض شوند.