مثل آهنگ غمگین

مثل یه آهنگ غمگین؛ همش تو مغزم پلی میشی:

اثر زایگارنیک می‌گوید تجربه‌های ناتمام بیشتر در ذهن تکرار می‌شوند؛ آهنگ غمگین هم چون نقطه پایانی احساسی ندارد، در حافظه شنیداری به‌صورت آهنگ مزاحم ذهنی تکرار می‌شود. پژوهش‌ها نشان داده تمپوی کند و هارمونی مبهم احتمال گیر کردن آهنگ در مغز را بالا می‌برد.

راهکار:

این «پلی شدن تو مغز» فقط عاشقانه نیست؛ مغز چیزهای ناتمام و احساسات حل‌نشده را بیشتر تکرار می‌کند. آهنگ غمگین هم تا وقتی به پایان احساسی‌اش نرسی، در حافظه کاری تکرار می‌شود.