معنی شمس آسمان و مظهر العجائب در مدح:
در سنت عرفانی، «شمس آسمان» نه یک استعارهٔ ساده، که اشاره به نظریهٔ «انسان کامل» دارد: موجودی که نور حق را بدون حجاب بازتاب میدهد. جالب اینکه همین تعبیر در اشعار مولانا برای شمس تبریزی هم به کار رفته، انگار هر دو یک معنا را فریاد میزنند. «مظهر العجائب» هم یادآور این حقیقت است که در قرآن، معجزات انبیا نهتنها خرق عادت، که نشانههای «ولایت تکوینی» شمرده شده. سوالی که پیش میآید: چرا این صفات امروز در فرهنگ عامهی ایرانی بیش از پیش فراموش شده؟
راهکار:
این ابیات بهاحتمال از مناجاتهای منسوب به امام علی (ع) برگرفته شده. اگر به دنبال درک عمیقتر هستی، ریشهی هر صفت را در متون عرفانی مثل «شرح نهجالبلاغه» ابنابیالحدید جستجو کن.