مستاجر قلب

ترانه عشق اجاره‌ای: من تو قلبت مستاجرم:

در اقتصاد رفتاری می‌گویند مالکیت، ارزش کاذب می‌سازد. شاید عشق اجاره‌ای راهی برای دورزدن این سوگیری باشد، اما حتی یک مستأجر هم در هیپوکامپ حک می‌شود؛ رد پای شیمیایی حافظه را نمی‌شود مثل ودیعه پس گرفت. واقعاً می‌توان عشق را تمدید نکرد و بی‌هیچ اثری بیرون رفت؟

راهکار:

مستاجر قلب بودن یعنی بدون هزینهٔ بازسازی عاطفی می‌توانی هر لحظه بار سفر ببندی؛ این نگاه مسئولیت‌گریز را چطور می‌بینی؟ شاید به جای وحشت از مالکیت، جسارتِ «صاحبخانه شدن» را تمرین کنی.