مستی و فراموشی

پارادوکس شراب و غم دنیا؛ تلاش برای فراموشی:

پژوهش‌های «پروتکل خرس سفید» نشان می‌دهد وقتی به کسی می‌گویند به خرس سفید فکر نکن، همان لحظه تصویر خرس سفید را نمی‌تواند از ذهنش بیرون کند؛ در روانشناسی به این «پدیده‌ی بازگشت طعنه‌آمیز» (Ironic Process Theory) می‌گویند. تلاش برای سرکوب یک فکر، آن را فعال‌تر و در دسترس‌تر می‌کند. پس شراب یا هر مسکنی دقیقاً همان چیزی را که می‌خواهد محو کند، برجسته‌تر می‌کند؛ مغز برای «فراموش نکردنِ دستور فراموشی» به غم می‌چسبد. آیا این پارادوکس یعنی راه رهایی، نه فراموشی، بلکه اجازه دادن به گذرِ حس است؟

راهکار:

شاید معنای پنهان این باشد: تلاش برای فراموشی، خودش غم را زنده نگه می‌دارد. از این زاویه، «مستیِ پذیرش» نه با شراب، با رها کردنِ اجبار به فراموشی به دست می‌آید.