مست کردن برای فراموشی اندوه جهان:
الکل با تقویت GABA و مهار گلوتامات، فعالیت آمیگدال (مرکز ترس و اندوه) را موقتاً خاموش می‌کند؛ اما همین مهار باعث افزایش جبرانی گلوتامات و اضطراب فردا می‌شود. در واقع مستی اندوه را حذف نمی‌کند، فقط صورت‌حسابش را به فردا می‌اندازد. فرار شیمیایی از غم، بدهی عاطفی می‌سازد یا تعویق؟
راهکار:
استکان روی لب، استعاره‌ای از توقف زمان است؛ اما اندوه با بی‌حسی موقت پاک نمی‌شود، فقط به فردا قرض داده می‌شود. می‌توانی همین تصویر را به یک آیین کوچک تبدیل کنی: یک جرعه سکوت، یک صفحه نوشتن از آنچه جهان را سنگین کرده. اینطور مستی جای فراموشی، به شنیدن خودت می‌رسد.