سلامتی به آنکه درد من، مسکن دیگری شد:
مغز ما درد عاطفی را دقیقاً با همان شبکهای پردازش میکند که درد فیزیکی را. پژوهشها نشان میدهند مصرف استامینوفن میتواند احساس طردشدگی را کاهش دهد. پس «مسکنِ دیگری» بودن فقط استعاره نیست، یک واقعیت نوروشیمیایی است؛ گویی حضور آن فرد، مدارهای درد مغز طرف مقابل را آرام میکند. جالبتر اینکه ممکن است همان فرد برای شما مدار دردتان را تحریک کرده باشد. حالا فکر میکنید یک رابطه چگونه از منبع درد به منبع تسکین تبدیل میشود؟
راهکار:
این جمله حقیقتی روانشناختی را فاش میکند: آدمها نسخههای متفاوتی از خود را در هر رابطه به نمایش میگذارند. کسی که برای شما دردآفرین بود، لزوماً آدم بدی نیست؛ شاید فقط ترکیب شخصیتیتان با هم جور نبود. اما برای دیگری، دقیقاً همان ویژگیها میتواند تسکینبخش باشد. پس دردتان شاید ناشی از ناهمخوانی باشد، نه ذاتاً زخمزننده بودن او.