مشتی کاه برای باد

معنی شعر دمنوش و گندمزار - مشتی کاه برای بادها:

آیا می‌دانستید قانون دوم ترمودینامیک می‌گوید آنتروپی (بی‌نظمی) هرگز کاهش نمی‌یابد؟ گندمزار نظم است، اما بادها آن را به کاه‌های پراکنده تبدیل می‌کنند. این شعر همان سرنوشت محتوم جهان را در یک استعارهٔ روستایی خلاصه کرده. سوال: آیا پذیرش این بی‌نظمی می‌تواند آرامش‌بخش باشد؟

راهکار:

این استعاره را می‌توان به رابطه‌های انسانی هم تعمیم داد: هرچه با دقت بکاریم، ممکن است در نهایت فقط خاطره‌ای پراکنده برای بادها بماند. شاید پیام نهفته این است که از همان لحظهٔ نوشیدن دمنوش لذت ببریم، نه از برداشت گندم.