عاشق مشورت گرفتنم، اما کار خودمو انجام میدم!:
در روانشناسی تصمیمگیری، «مشورت تأییدی» یک میانبر شناختی است: مغز پیش از شنیدن نظر، گزینه محبوبش را انتخاب کرده و بعد دنبال دادههایی میگردد که آن را تأیید کند؛ به همین دلیل مشورت با افراد همعقیده معمولاً تصمیم را عوض نمیکند، فقط اطمینان کاذب میسازد. مشورتهایت گزینه تازه میسازند یا فقط مهر تأیید میزنند؟
راهکار:
این رفتار در تصمیمگیری «مشورت ابزاری» است: نظر دیگران را بهعنوان داده جمع میکنی، اما مالکیت تصمیم را نگه میداری. برای اینکه مشورت واقعاً کمک کند، قبل از پرسیدن، معیارهای تصمیمت را بنویس تا نظرها گزینه تازه بسازند، نه اینکه فقط مهر تأیید بزنند.