وقتی روانشناس هم بعد از مشکلات تو زنگ میزنه مامانش:
در رواندرمانی به این وضعیت «انتقال متقابل» میگویند: درمانگر ناخودآگاه احساسات سرکوبشدهی خودش را با روایت مراجع قاطی میکند. پژوهشها نشان میدهد ۷۰ تا ۸۰ درصد درمانگران حداقل یک بار نشانههای «خستگی از همدلی» را تجربه کردهاند؛ بیخوابی، گریهی بیدلیل و اجتناب از مراجع. تماس با مادر در بحران، نوعی رفتار دلبستگی اولیه است. آیا این جوک، اعتراف ناخودآگاه ما به محدودیت همدلی نیست؟
راهکار:
از نگاه روانشناسی، این صحنه شبیه «انتقال متقابل» است: درمانگر بهجای حفظ مرز حرفهای، بار هیجانی مراجع را به دوش میکشد و به نقش کودکِ نیازمندِ مادر برمیگردد. خندهی تو هم شاید پاسخی به همان تناقض باشد؛ جایی که آدمِ ظاهراً قویتر از تو، سریعتر فرو میریزد.