مشکل من اهمیت دادن بیش از حد است:
در روانشناسی، اهمیت دادن بیمرز میتواند به «فرسودگی شفقت» منجر شود: مغز مراقبِ همیشگی کورتیزول بیشتری ترشح میکند و سیستم پاداش به تأیید دیگران معتاد میشود. مرزگذاری ضدِ اهمیت دادن نیست؛ تنظیم سوختِ عاطفی است.
راهکار:
به جای «مشکل»، این را یک ظرفیت تنظیمنشده ببین: کسی که همیشه اهمیت میدهد، سرمایهی عاطفی زیادی دارد، اما اگر بیمرز خرجش کند، دیگران به حضور بیقید او عادت میکنند. مرز یعنی اهمیت دادن به خودت هم در معادله بماند.