مسئولیت حرفهایم با من است نه برداشت تو؛ مرز ارتباط و سوءتفاهم:
در علوم ارتباطات، مدل رمزگذاری/رمزگشایی استوارت هال میگوید معنا هرگز در خود کلمه نیست؛ شنونده بر اساس زمینههای فرهنگی و هیجانیاش آن را رمزگشایی میکند. پدیده «توهم شفافیت» هم نشان میدهد گوینده معمولاً فکر میکند نیتش واضحتر از آنچه هست منتقل شده. نتیجه؟ حتی واضحترین جمله نیز یک متن باز است، نه بستهای مهر و مومشده.
راهکار:
در نظریه ارتباطات، معنا در ذهن گیرنده ساخته میشود نه در دهان فرستنده؛ پدیده «توهم شفافیت» هم میگوید ما معمولاً فکر میکنیم نیتمان واضحتر از چیزی است که منتقل شده. این جمله را میشود بهعنوان اشارهای به شکاف همیشگی بین نیت و برداشت خواند، نه فقط یک دفاع شخصی.