مسابقه رنج

درد مشترک و خیانت؛ چرا آدم‌ها همدیگر را زخمی می‌کنند؟:

در روانکاوی به این می‌گویند «اجبار به تکرار»: قربانی تبدیل به مهاجم می‌شود تا بر درماندگی اصلی غلبه کند. چاقویی که در جسم خود داریم، ناگهان سلاحی می‌شود برای دیگری. جالب اینجاست که شباهت زخم‌ها اغلب رقابت ایجاد می‌کند، نه همدلی. نورون‌های آینه‌ای فقط همدلی نمی‌سازند، گاهی درد دیگری را چنان طاقت‌فرسا بازتاب می‌دهند که فرد برای رهایی از آن، دیگری را پس می‌زند. آیا گروه‌های حمایتی گاهی به جای التیام، زخم را عمیق‌تر نمی‌کنند؟

راهکار:

پدیده‌ای که توصیف کردی در روانشناسی «مسابقهٔ رنج» (Pain Olympics) نام دارد: افراد برای اثبات اینکه آسیب‌دیده‌ترین هستند، ناخودآگاه به یکدیگر زخم می‌زنند. شاید آگاهی از این سازوکار بتواند اولین قدم برای شکستن چرخه باشد.