ممنوعالخروج از مرزهای قلب:
جالب است که مغز در حالت عشق شدید، فعالیت در ناحیهٔ مربوط به قضاوت و ارزیابی اجتماعی (قشر پیشپیشانی) را کاهش میدهد. در واقع، عشق رمانتیک نوعی «ممنوعالخروجی» عصبی ایجاد میکند که ترک آن منطقه را برای ذهن سخت میکند. آیا این محدودیت زیباست یا یک زندان شیرین؟
راهکار:
این حس مالکیت شاعرانه را میتوان با یک حرکت خلاقانه عملی کرد: یک «پاسپورت عاطفی» دستساز با مهر «ورود آزاد» برای همان شخص درست کن. این کار استعارهٔ متن را به یک شیء ملموس و خاطرهانگیز تبدیل میکند.