وقتی بیخیال میشوم، دیگر برنمیگردم:
مغز انسان برای صرفهجویی انرژی، «آستانه بیتفاوتی» دارد: وقتی یک رابطه یا سرمایهگذاری عاطفی دیگر بازدهی نداشته باشد، دوپامین و اکسی توسین قطع میشوند و فرد به طور ناخودآگاه از آن فاصله میگیرد. به این میگویند «خاموشی شرطیشده» – همان مکانیسمی که معتادان را از مصرف بازمیدارد. مرز بیخیالی شما کجاست؟
راهکار:
این جمله در واقع یک مرز روانی سالم را نشان میدهد: «بیخیالی واقعی» یعنی سیستم پاداش مغز دیگر آن شخص یا موقعیت را ارزشمند نمیبیند. به جای تأسف خوردن، میتوان آن را یک پیروزی برای عزت نفس دانست.