مرز در کمک کردن

چرا کمک کردن به دیگران باعث تنهایی می‌شود؟:

مطالعه‌ای در روان‌شناسی اجتماعی نشان می‌دهد آدم‌هایی که همیشه در دسترس‌اند، در ذهن دیگران به «شیء خدماتی» تبدیل می‌شوند؛ نه یک رابطه. مغز انسان به کمکِ بدون مرز عادت می‌کند و آن را از حافظه عاطفی پاک می‌کند. به همین دلیل، کمک بیش از حد نه‌تنها مهر نمی‌سازد، بلکه «تله دلسوزی» درست می‌کند که طرف مقابل با بدهکار بودن احساس حقارت می‌کند و فرار می‌کند. تنهایی‌ات نتیجه مهربانی تو نیست؛ نتیجه حذف مرزهاست.

راهکار:

شاید تنهایی نه از کمکِ زیاد، بلکه از انتظاری است که پشت کمک پنهان کرده‌ای؛ آدم‌ها کمک را می‌گیرند و رد می‌شوند چون تو آن را به «داد و ستد» تبدیل کرده‌ای. همان لحظه که کمک را فقط «دادن» ببینی، دیگر تنها نمی‌مانی.