مرز عشق و خودآسیبی

مرز عشق و غرق شدن؛ دریا را دوست داشته باش، خودت را گم نکن:

مغز هنگام شگفتی و عشق، ناحیه پیش‌پیشانی را آرام و دوپامین را فعال می‌کند؛ اما در همجوشی شناختی، مرز بین خود و ابژه عشق از بین می‌رود و مسیر لذت به تهدید بقا می‌چرخد. به این حالت «خودآسیبی ناشی از شیفتگی» می‌گویند. مرز بین شنا کردن در عشق و غرق شدن در آن را چطور تشخیص می‌دهید؟

راهکار:

از زاویه دیگر: دریا را می‌شود از ساحل تماشا کرد، با قایق رویش سفر کرد یا موج‌سواری کرد؛ برای لذت بردن از آن لازم نیست ناپدید شوی. مرز میان «همراه بودن با چیزی که دوست داری» و «بلعیده شدن توسط آن» را فاصله امنی تعریف می‌کند که در آن هنوز صدای موج را می‌شنوی، اما نفس می‌کشی و اختیار داری.