مرکز جهان من

تو منبع شادی و مرکز جهان منی:

وقتی عاشق می‌شویم، مغز دوپامین و نوراپی‌نفرین ترشح می‌کند و توجه را مثل نورافکن روی معشوق می‌بندد؛ همان مدار پاداش که در اعتیاد فعال می‌شود. به همین دلیل یک نفر می‌تواند «مرکز جهان» شود، با همان شور و همان خطر وابستگی.

راهکار:

این جمله عشق را به «مرکز جهان» تبدیل می‌کند؛ اما در تجربهٔ انسانی، جهان هرکس از چند مدار ساخته می‌شود: خود، رابطه، دوستان، کار و علاقه‌ها. اگر معشوق یکی از این مدارها باشد نه تمام جهان، عشق نفس می‌کشد و شادی هم پایدارتر می‌ماند. می‌توانی همین حس را در قالب یک خاطرهٔ کوتاه بنویسی: لحظه‌ای که او باعث لبخندت شد.