زخم خورده و بینیازی از ترحم:
در تاریخ ایران، مجروحان جنبشهای آزادیخواه را «زخمخوردهٔ وطن» مینامیدند و ترحم را تحقیر میشمردند. جالب اینجاست که نوروبیولوژی هم نشان داده ترحم ناحیهٔ «درد شخصی» مغز را فعال میکند، اما همدلی مدار «پاداش اجتماعی» را. شاید زنجیر واقعی، همان ترحم ناخواسته باشد. آیا محبت بدون ترحم ممکن است؟
راهکار:
این جمله را از زاویه دیگری ببین: زخمخوردهای که ترحم را رد میکند، در واقع نشان میدهد که هنوز قدرت پذیرش محبت سالم را دارد. ترحم مثل مسکن عمل میکند، اما همدلی مثل درمان. آیا میتوانی بین این دو تمایز قائل شوی؟