راز خودمرهمسازی: چطور مرهم زخمهای خود باشیم؟:
درد عاطفی همان قشر کمربندی قدامی مغز را فعال میکند که سوختگی دست! پژوهشگران دریافتهاند شفقتورزی به خود، ترشح اکسیتوسین و مواد افیونی درونزا را افزایش میدهد و مثل یک مسکن قوی، مدار درد را مهار میکند. اتکای عاطفی به دیگران اما میتواند حساسیت به طرد اجتماعی را از طریق افزایش فعالیت قشر کمربندی پشتی تشدید کند. نکته جالب: زخمهای روانی اگر با سرزنش خود همراه شوند، درست مثل یک عفونت، التهاب سیستمیک ایجاد میکنند. پس آیا خودمرهمسازی یک ضرورت زیستی است؟
راهکار:
برای خودمرهمسازی، تمرین شفقتورزی به خود را با تکنیک 'دست بر قلب' انجام بده: دستت را روی قلبت بگذار، چند نفس عمیق بکش و به خودت بگو «درد تو را میفهمم، در کنارت میمانم». این کار سیستم عصبی پاراسمپاتیک را فعال کرده و احساس امنیت درونی را بازمیگرداند.