مرغ جان در شعر عاشقانه

شعر شوق پرواز؛ دلتنگی عاشقانه و پرواز مرغ جان:

در علوم اعصاب، دلتنگی همان مدارهای درد جسمی را فعال می‌کند؛ پس «دلتنگ شدن» فقط استعاره نیست. در عرفان ایرانی، مرغ جانِ رمیده نماد عقلِ رهاشده از قفس تن است و پرواز نه گریز از عشق، که سقوط در آن است. شعر درست روی مرز عشق زمینی و آسمانی پرواز می‌کند. این پرواز فرار از خویش است یا بازگشت به خویش؟

راهکار:

این شعر درست جایی ایستاده که عشق زمینی و عرفان به هم می‌رسند. اگر آن را از پنجره عرفانی بخوانی، «روی تو» دیگر چهره یک فرد نیست؛ آینه‌ای است برای دیدن خود. از این زاویه، دلتنگ شدن یعنی فاصله گرفتن از آن آینه، و پرواز یعنی عبور از فاصله.