احساس گناه بازماندگان: چرا بهترینها زود میروند؟:
روانشناسان به این حس میگن «سندرم بازمانده» که در آن فرد خود را لایق زندگی نمیدونه و زیبایی دیگران را بزرگنمایی میکنه. جالبه بدونید مغز انسان در مواجهه با مرگ عزیزان جذاب، حافظه را دستکاری میکنه تا فقط نقاط مثبت آنها رو پررنگ ببینه؛ این پدیده «یادآوری گلچینشده» نام داره. در جوامع باستانی، مراسم «عزاداری برای زیبارویان» برگزار میشد تا بازماندگان را از این بار روانی خلاص کنن. آیا این شعر، پژواک همون آیین کهنه نیست؟
راهکار:
این احساس رو میشه جور دیگهای دید: زندهها آینهی تموم زیباییهای از دست رفتهان، نه زشتهای بهجا مونده. شاید مأموریت پنهان ما، ادامهی قصهی قشنگهایی باشه که دیگه نیستن.