مرگ زیبای ساحل؛ عشق یکطرفه در دل طبیعت:
در علم جغرافیا، ساحل منطقهای است که دائماً در حال فرسایش و بازسازی است. موجها همزمان ساحل را میسازند و نابود میکنند؛ این فرآیند 'حکاکی موجی' نام دارد. از دید فیزیک، قانون دوم ترمودینامیک میگوید هر سیستم بسته به سوی بینظمی میرود – ساحل هم با هر موج، تکهای از خود را از دست میدهد. آیا عشق هم نوعی آنتروپی عاطفی است که نهایتاً به محو شدن میانجامد؟
راهکار:
شاید دریا و ساحل هر دو اسیر نیروی بزرگتریاند: جاذبهٔ ماه. موجها نه از عشق، که از بیاختیاری کیهانی به ساحل میرسند، و ساحل هم فقط مرز محکوم به تسلیم است. این عشق، شاید عشق به نظم کیهانی است نه به یکدیگر.