آرزوی مرگی ساده و بیتشریفات:
در روانشناسی «پذیرش مرگ» (Death Acceptance) یکی از مراحل پایانی رشد انسان است؛ اما نکتهٔ شگفتانگیز اینجاست که بسیاری از فرهنگها، مرگ را با پیچیدهترین تشریفات جشن میگیرند تا از وحشت آن بکاهند. مثلاً در تبت، «آسمانسپاری» دقیقاً همان مرگی است که نیاز به غسل و کفن ندارد – جسد را به کرکسها میسپارند تا چرخهٔ طبیعت کامل شود. آیا آرزوی تو بازگشتی به همان بیآلایشیست که پیش از اختراع گورستانها وجود داشت؟
راهکار:
میتوانی این حس را به یک دغدغهٔ اجتماعی تبدیل کنی: چرا تشریفات مرگ گاهی بار روانی و مالی سنگین روی دوش بازماندگان میگذارد؟ شاید جستوجوی راههایی برای سادهگیری در آئینهای خاکسپاری، همراستا با خواست تو باشد.