بیرمقی روحی و خاموشی درون: وقتی روح از تن میرود:
پدیدهای به نام «مرگ روانزاد» در پزشکی ثبت شده: افرادی که عمیقاً حس میکنند روح از بدنشان رفته، طی چند روز دچار فروپاشی کامل اندامها میشوند. در این حالت، هستهٔ اکومبنس مغز تقریباً ترشح دوپامین را متوقف میکند و شبکهٔ پیشپیشانی ارتباطش را با سیستم پاداش قطع میکند. اسکنهای fMRI نشان میدهند مغز این افراد شبیه کسی است که در حال خاموش شدن است. آیا این «بیروحی» یک بیماری است یا آخرین بازماندهٔ غریزهٔ تسلیم در انسان مدرن؟
راهکار:
این حس لزوماً پایان نیست، بلکه میتواند زنگ هشداری برای یک 'زمستانگذرانی روح' باشد. در روانشناسی مثبتگرا، دورههایی از خاموشی و بیرمقی مانند خواب زمستانی عمل میکنند؛ مغز با کاهش فعالیت آگاهانه، منابع را صرف ترمیم بافتهای روانی و بازسازی ذخایر دوپامین میکند. درست مانند درختی که برگهایش میریزد تا ریشهها جان بگیرند.