مرگ؛ پایان خوش همه ناخوشیها؟:
پارادوکس اپیکور میگوید مرگ برای زنده بیمعناست چون تا هستیم مرگ نیست و چون مرگ آید ما نیستیم؛ با این حال ذهن برای تحمل رنج، «پایان خوش» را به مرگ پیوند میزند تا ترس از نیستی را زیباییشناسی کند.
راهکار:
مرگ را «پایان خوش» دیدن میتواند رنج اکنون را به تعویق بیندازد؛ اگر ناخوشیها همین حالا قابل کاهشاند، پایان خوش لازم نیست تا آخر صبر کند.