قدر زندگی را بدانیم؛ قبر نمیداند گل چیست:
قدیمیترین شواهد گلگذاری روی قبر به ۱۴هزار سال پیش در غار راکفت برمیگردد؛ آنجا بقایای نعناع و مریمگلی کنار اسکلتها پیدا شده. گل خود نماد ناپایداری است؛ در زیباییشناسی ژاپنی «مونو نو آواره» یعنی غمِ زیباییِ زودگذر. از نگاه روانشناسی، آگاهی از مرگ تنها محرک معنادار قدردانی است؛ بیشتر جانوران گل را فقط منبع شهد میبینند نه زیبایی. شاید به همین دلیل است که سنگ قبر سرد، تناقضاً باعث داغیِ ارزش زندگی میشود.
راهکار:
قبر نیازی به دانستن ندارد؛ گل برای زندهها شکوفا میشود. شاید این جمله برعکس هم صادق باشد: این ما هستیم که اگر قدر ندانیم، از گل هم کمتر میفهمیم.