مرگ و رقص

رقص بر مزار عزیزان؛ گناه مردم جنوب چه بود؟:

در روان‌شناسی، «رقص سوگواری» یک مکانیسم کاتارسیس است: حرکت بی‌کلام به مغز اجازه می‌دهد غم را پردازش کند. جالب‌تر اینکه در فرهنگ‌های باستانی مانند ساردنی، زنان «رقص مرگ» را برای تسکین روح متوفی اجرا می‌کردند. آیا این رقص‌ها ادامه همان آیین‌های فراموش‌شده‌اند؟

راهکار:

گناهشان عشق به زندگی بود در جهانی که مرگ را نمی‌بخشد. رقص بر مزار، نه انکار سوگ، که پذیرش بی‌عدالتی تقدیر است.