مقصد خاک: تأملی بر غرور و پایان زندگی:
آیا میدانستید که هر انسان در طول زندگی خود حدود ۵۰ کیلوگرم کربن را به صورت دیاکسید کربن از طریق تنفس به جو بازمیگرداند؟ و پس از مرگ، بدن در خاک تجزیه شده و همان کربن دوباره وارد چرخه حیات میشود. پس این «خاک» نه پایان، بلکه آغاز یک چرخه بینهایت از زندگی در شکلهای دیگر است. پس چرا بر خاکی که روزی غذای درختان میشود اینقدر تکیه میکنیم؟
راهکار:
این جمله یک پرسش بلاغی است و نیازی به پاسخ ندارد. میتوان آن را به عنوان یک تأمل روزانه برای کاهش دلبستگیهای دنیوی استفاده کرد.