وقتی مرگ هم حق گریه را از بعضی می‌گیرد:
آیا می‌دانستید در روانشناسی، «سوگ ممنوع» (Disenfranchised Grief) به غمی گفته می‌شود که جامعه یا فرد، حق ابراز آن را به کسی نمی‌دهد؟ این جمله دقیقاً همان مفهوم را از زاویه‌ای دیگر روایت می‌کند: خود فرد، پیش از مرگ، حق سوگواری را از برخی می‌گیرد. این یک مکانیسم دفاعی قدرتمند برای کنترل روایت پس از مرگ است. سوالی که پیش می‌آید: آیا این کنترل، آرامش‌بخش‌تر است یا رها کردن آن؟
راهکار:
این جمله انگار از دل یک زخم عمیق می‌آید. شاید بهتر باشد به جای تمرکز روی «چه کسی حق دارد گریه کند»، به این فکر کنیم که چرا برخی روابط آنقدر تلخ می‌شوند که مرگ هم نمی‌تواند آنها را التیام دهد. تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد که ناراحتی حل‌نشده در روابط، اغلب ریشه در انتظارات برآورده‌نشده دارد. شاید وقت آن رسیده که قبل از مرگ، بعضی حق‌ها را ببخشیم.