آرزوی دیدار دوباره فاطمه در آسمان:
جالب است بدانید در روانشناسی سوگ، مرحله «چانهزنی» با آرزوی تغییر سرنوشت همراه است. اینجا نویسنده نه گذشته، که آینده را تغییر میدهد: «کاش روزی برسه که بگن...» یعنی مرگ را به یک رویداد مطلوب تبدیل میکند. از منظر نوروساینس، همین آرزو همان مدارهای عصبی عشق را فعال میکند که در زمان فقدان فعال میشوند – انگار مغز برای فرار از درد، واقعیت را بازنویسی میکند. آیا تا به حال دقت کردهاید که چقدر از استعارههای آسمانی برای تحمل نبودن استفاده میکنیم؟
راهکار:
این متن در واقع نوعی «تغییر مکان زمانی» در فرآیند سوگ است: آرزوی رسیدن روزی که مرگ تبدیل به یک رویداد خوشایند شود. در فرهنگ ایرانی، تعبیر «آسمونی شدن» ریشه در باورهای زرتشتی دارد که روح پس از مرگ به اجرام سماوی میپیوندد.