مرگ برای همه

شاه و گدا در برابر مرگ؛ برابری زیر خاک:

در گورستان‌های دسته‌جمعی پاریس، استخوان‌های اشراف و انقلابیون آن‌قدر در هم مخلوط شده که باستان‌شناسان فقط با آزمایش DNA می‌توانند تفاوت را حدس بزنند؛ و باز هم فقط «احتمال». خاک نه عنوان می‌شناسد نه ثروت؛ بدن انسان در پوسیدگی به مولکول‌های یکسانی تبدیل می‌شود: آب، دی‌اکسیدکربن و فسفات. اگر برابری مطلق فقط در مرگ ممکن است، آیا بی‌عدالتی زندگی را تلخ‌تر نمی‌کند؟

راهکار:

این تصویر را می‌توان از «تهدید» به «آزادی» ترجمه کرد: اگر خاک همه را یکسان می‌کند، پس وزنِ قضاوت دیگران در زندگی هم کمتر از چیزی است که فکر می‌کنیم.