مرده درون

مرده درون: فقط تپش قلب، هیچ چیز دیگر:

از نظر عصب‌شناسی، ضربان قلب توسط یک گره سینوسی-دهلیزی مستقل هدایت می‌شود که حتی پس از مرگ مغزی هم به تپش ادامه می‌دهد. در تجربه‌ی مسخ واقعیت (Depersonalization)، قشر اینسولای مغز که وظیفه‌ی نقشه‌برداری از حس‌های بدنی را دارد، خاموش می‌شود و فرد خود را چون رباتی تماشا می‌کند که فقط یک موتور در سینه دارد. نکته‌ی ترسناک: مرز بین زنده بودن و حس زنده بودن همین است.

راهکار:

همان ضربان قلبی که فقط نشانه‌ی حیات می‌دانی، در واقع موسیقی‌ای است که زندگی مخفیانه برای بیدار شدنت می‌نوازد. در فلسفه‌ی ذن می‌گویند: «تا وقتی که می‌تپد، داستان ادامه دارد.»