مرده ایم و زنده ایم

آیا زندگی واقعاً جهنم است؟ تأملی فلسفی:

جالب است بدانید که فیلسوف اگزیستانسیالیست، سارتر، می‌گفت «جهنم دیگران هستند» – یعنی رنج اصلی از روابط انسانی ناشی می‌شود. اما در روانشناسی، پدیده‌ای به نام «تفکر نشخواری» وجود دارد: وقتی ذهن در یک سوال بی‌پایان (مثل «کسی چه می‌داند») گیر می‌کند و آن را به فرضیه‌های ترسناک تبدیل می‌کند. این دقیقاً همان حلقه‌ای است که اضطراب را تغذیه می‌کند. سوال تیز: آیا ممکن است «جهنم» نادانی از توانایی خودمان برای تغییر این لحظه باشد؟

راهکار:

این نگاه شبیه به مفهوم «سامسارا» در بودیسم است: تولد دوباره در رنج. اما دیدگاه دیگر: اگر اینجا جهنم است، پس هر لبخندی یک طغیان است. شاید ارزشش را داشته باشد که به جای پرسیدن «کجاییم»، بپرسیم «چه می‌توانیم بسازیم؟»