عشق سخت است؛ چرا هضمش مرد میخواهد؟:
بر اساس پژوهشهای عصبشناسی، تجربه طرد عاطفی و تلخی عشق، همان بخشهایی از مغز را فعال میکند که هنگام چشیدن طعم تلخ یا احساس درد فیزیکی روشن میشوند؛ به همین دلیل واکنش طبیعی انسان به عشقِ سخت، پسزدن است نه هضم کردن. در روانشناسی تکاملی، اجتناب از تلخی یک مکانیزم بقا بود، اما در روابط، همین مکانیزم میتواند مانع صمیمیت شود. آیا بلوغ عاطفی یعنی تحمل تلخی یا یادگیری تغییر ذائقه؟
راهکار:
عشقِ تلخ را شاید نه با دهانِ کودک، بلکه با معدهی تجربه باید سنجید؛ آنچه امروز سخت به نظر میرسد، اغلب در حال ساختن ظرفیت تازهای برای درک رابطه است.