مرد بودن: ریش یا ریشه؟:
تحقیقات روانشناسی بینفرهنگی نشون میده که تعریف «مردانگی» از قبیلهای به قبیله دیگه کاملاً فرق میکنه. مثلاً در میان ماساییها، ریش بلند نماد خرد و قدرت هست، اما در ژاپن سنتی، مردان بدون ریش، نماد پاکی و نظم محسوب میشدند. جالبتر اینکه مفهوم «ریشه» (پیوند با خانواده و تاریخ) در خاورمیانه همیشه بر ظاهر اولویت داشته. حالا بهنظر شما، کدوم جوامع امروزی هنوز واقعاً به ریشه اهمیت میدن؟
راهکار:
این جمله بهخوبی بین «ریش» (ظاهر) و «ریشه» (اصالت) تمایز میذاره. اما نکته جالب اینجاست که در جوامع مدرن، خود ریش گاهی نماد ریشهداری شده. سوال اینه: آیا میشه بدون ریش، ریشهدار بود؟ شاید پاسخ در بازتعریف «مردانگی» در هر نسل باشه.