میراث عاشورا

تداوم حضور امام حسین از گذشته تا همیشه:

از منظر روان‌شناسی جمعی، پدیده‌ای به نام «مانایی نماد» وجود دارد: وقتی یک شخصیت تاریخی به کهن‌الگوی مقاومت تبدیل می‌شود، مرگ فیزیکی‌اش بی‌معنا می‌شود. مغز انسان در آیین‌های سوگواری، هورمون اکسی‌توسین ترشح می‌کند و پیوند عصبی با آن نماد را چنان تقویت می‌کند که گویی هنوز حاضر است. امام حسین در حافظه جمعی، از یک شخص به یک فرآیند ذهنی جاودانه تبدیل شده است.

راهکار:

این جمله را می‌توان اینطور بازتعریف کرد: امام حسین یک نقطه در تاریخ نیست، یک فرکانس ایستادگی است که هر زمان کسی در برابر ناراستی می‌ایستد، آن فرکانس تکرار می‌شود. حسین در هر «نه» گفتنی به ظلم، دوباره متولد می‌شود.