بیا مراقب هم باشیم؛ حتی وقتی از هم دلخوریم:
در مغز انسان، مدارهای عصبی درد اجتماعی (مثل دلخوری) با درد فیزیکی همپوشانی دارند. یک لمس یا نوازش ساده از همان فردی که باعث رنج شده، ترشح اکسیتوسین را افزایش میدهد و مسیرهای درد را مهار میکند. یعنی بدن ما برای ترمیم رابطه با همان فرد، مکانیسم زیستی دارد. تناقض عجیبی نیست؟ کسی که میتواند زخم بزند، تنها کسی است که مرهمش هم کارگر است. حالا فکر کنید اگر 'کسی رو نداریم'... آیا تنهایی مطلق، امکان التیام را از ما میگیرد؟
راهکار:
تحقیقات نشان میدهد زوجهایی که هنگام دلخوری به جای قهر، مستقیماً احساسات خود را بیان میکنند ('من ناراحتم چون...')، چهار برابر سریعتر آشتی میکنند. این مهارت را امتحان کنید.