پسری که هرگز دوست دخترش را گریه ننداخته:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد که زوجهایی که در رابطهشان «ایمنی عاطفی» دارند، نه تنها کمتر گریه میکنند، بلکه وقتی گریه میکنند، همدیگر را بهتر درک میکنند. جالب است بدانید اشکهای واقعی در انسانها حاوی هورمون استرس کورتیزول هستند و گریستن در کنار یک شریک دلسوز میتواند پیوند عاطفی را تقویت کند. پس شاید گریه نکردن حکایت از مراقبت کامل دارد، اما آیا اجازهی گریه کردن هم نوعی مراقبت نیست؟
راهکار:
این جمله به زیبایی نشاندهندهی احترام و مراقبت در رابطه است. اگر بخواهیم عمیقتر نگاه کنیم، گریه نکردن همیشه نشانهی خوبی نیست؛ گاهی اشکها راهی برای تخلیهی احساسات و نزدیکتر شدن هستند. شاید ارزش داشته باشد که دربارهی فضای امن برای ابراز آسیبپذیری هم فکر کنید.