خستگی عاطفی؛ وقتی دلی برای خودت نمیماند:
در روانشناسی به این حالت «فرسودگی شفقت» میگویند: مراقبت بیوقفه از درد دیگران، بدون مرز و بازیابی، سیستم همدلی و پاداش مغز را فرسوده میکند. پارادوکسش این است که هرچه بیشتر مراقب دیگران باشی، اگر خودت در معادله نباشی، توان همدلیات زودتر ته میکشد. آیا مراقبت بدون مرز، نوعی خودزنی عاطفی نیست؟
راهکار:
این متن نقطهای را نشان میدهد که مراقبت بیوقفه از دیگران به فرسودگی عاطفی میرسد؛ نه از سر فداکاری، بلکه از سر عادت به نادیده گرفتن خود. بازتعریفش این است: دل منبعی نیست که با بخشیدن ته بکشد، بلکه عضلهای است که مراقبت دوسویه و مرزهای سالم آن را قویتر میکند.