توکل به خدا یا مراقبت از گوسفندها؟:
در زیستشناسی تکاملی، «دویدن» گوسفند و «دندان» گرگ هر دو محصول یک رقابت تسلیحاتیاند؛ خدایی که گرگ را آفریده، همزمان سرعت و هوش گوسفند را هم طراحی کرده است. پس واگذاری مطلق به مشیت، برخلاف منطق این بازی است. در الهیات هم «مسئله شر» دقیقاً همین پارادوکس را پیش میکشد: اگر خدا هم گرگ را میفرستد و هم از گوسفند محافظت میکند، پس نقش تدبیر انسانی چیست؟
راهکار:
این نگاه طنز را میتوان به یک اصل مدیریتی تبدیل کرد: «به خدا توکل کن، اما طناب را هم به شاخ گوسفند ببند.» برای هر هدفی، هم دعای محافظت لازم است، هم سگ نگهبان.