هک شدن قلب؛ خودزنی مثل موشک‌های صهیون:
حمله‌ی سایبری استاکسنت در ۲۰۱۰ اولین بدافزار جنگی تاریخ بود که سانتریفیوژهای نطنز را با تغییر فرکانس موتورها از کار انداخت، بدون آن‌که گلوله‌ای شلیک شود. خودزنی هم در روان‌شناسی درد مزمن، مدار پاداش مغز را فعال می‌کند و آستانه‌ی تحمل را بالا می‌برد. پس ادغام «موشک» و «هک قلب» فقط شاعرانه نیست؛ دقیقاً نقطه‌ای است که جنگ سایبری و اقتصاد درد به هم می‌رسند. اگر قلب هک شود، کدام پروتکل امنیتی می‌تواند جلوی خودزنی بعدی را بگیرد؟
راهکار:
اینجا موشک و هکر هر دو استعاره‌اند از ورود به مرزهای عقل؛ عشق مثل بدافزاری وارد سیستم می‌شود و تو هم پیش از زدن دیگری، خودت را نشانه گرفته‌ای. می‌توانی این ایده را با یک پرده دوم ادامه بدهی که در آن هکر، پس از نفوذ، خودش هم زخمی می‌شود.