مورفین و افسردگی

حتی باتلاق مورفین هم درد عاطفی رو کم نمی‌کنه:

مورفین مثل یه قفل‌ساز روی گیرنده‌های مو اپیوئیدی مغز میشینه و سیگنال درد فیزیکی رو قطع می‌کنه، اما درمورد درد روحی ماجرا فرق داره. جالبه بدونید مصرف مزمن مخدرها باعث کاهش تراکم همین گیرنده‌ها میشه، یعنی مغزت عملاً بی‌دفاع‌تر از قبل می‌شه و کوچکترین رنج عاطفی رو چندبرابر حس می‌کنی—پارادوکسی که خیلیا توش گیر می‌کنن. به نظرتون چرا با وجود این عوارض، آدم‌ها همچنان سراغش می‌رن؟

راهکار:

شاید درد یه نامه‌ی رمزیه از طرف روانت که می‌گه باید ریشه‌ش رو پیدا کنی، نه اینکه فقط فرستنده رو بکُشی. بی‌حسی، معجزه نمی‌کنه. ✨