مورد علاقه نبودن

دلقک محبوب همه؛ وقتی کسی تو را نمی‌خواهد:

روان‌شناسی این نقش را «شوخ‌طبعی تدافعی» می‌نامد: فرد با خنداندن جمع، هم پذیرش می‌گیرد و هم از صمیمیت عمیق فرار می‌کند. در دربارهای قرون وسطی، دلقک تنها کسی بود که مجاز بود حقیقت را به پادشاه بگوید؛ چون لبخند سپر نقد بود. دلقکِ محبوب همه، اغلب محرم هیچ‌کس نیست. آیا خنده دیگران پناهگاه است یا زندان؟

راهکار:

این جمله یک پارادوکس اجتماعی را نشان می‌دهد: محبوبیت جمعی می‌تواند جایگزین صمیمیت فردی شود. مرز بین خنداندن و دیده‌شدن، همان جایی است که نقش از نقاب جدا می‌شود.