مونسترز اینک

تو سالیوانِ من باش؛ میان این همه هیولا:

در روان‌شناسی، ترکیب نشانه‌های تهدید و مراقبت در یک شخصیت، جذابیتی پارادوکسیکال می‌سازد: سیستم هشدار مغز فعال می‌شود و بلافاصله با امنیت خنثی می‌گردد. سالیوان دقیقاً همین است؛ هیولایی که ترساندن را بلد است، اما انتخاب می‌کند نگهبان باشد.

راهکار:

سالیوان در «مونسترز اینک» خودش یک هیولاست، نه ناجی بی‌عیب. جذابیتش از این است که ترس را می‌شناسد و به خنده تبدیل می‌کند. رابطه واقعی هم شبیه همین است: کسی که در شلوغی هیولاها، آرامش را برایت انتخاب می‌کند، نه اینکه تو را از همه هیولاها دور کند.