«سلام بهونه ی قشنگِ من برای زندگی
اره بازم منم همون دیوونه ی همیشگی
فدای مهربونیات چه می کنی با سرنوشت؟!
دلم واست تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت
ابرا همه پیش منن اینجا هوا پُر از غمه
از غصه هام هر چی بگم جونِ خودت بازم کمه
فدای تو نمیدونی بی تو چه دردی کشیدم
حقیقتو واست بگم به آخر خط رسیدم...»️
اره بازم منم همون دیوونه ی همیشگی
فدای مهربونیات چه می کنی با سرنوشت؟!
دلم واست تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت
ابرا همه پیش منن اینجا هوا پُر از غمه
از غصه هام هر چی بگم جونِ خودت بازم کمه
فدای تو نمیدونی بی تو چه دردی کشیدم
حقیقتو واست بگم به آخر خط رسیدم...»️
-
عاشقانه غمگین دلتنگی شعر ادبیات فارسی مونولوگ درونی این شعر زیبا، نمونهای درخشان از «مونولوگ درونی» د...