جمله طنز: به جای قبر، توی دلتان میمانم!:
در مصر باستان، قلب را در مومیابی نگه میداشتند چون جایگاه روح و خاطره بود. اشراف قرون وسطی هم قلبشان را جداگانه دفن میکردند تا در مکانهای عزیز باقی بماند. گفتی «ور دلتون میمونم»، ناخواسته به سنت «دفن قلب» ارجاع دادی! اگر قلب جایگاه خاطره است، پس بزرگترین قبرستان دنیا سینههای ماست؟
راهکار:
این بیت مدرن، جاودانگی را از سنگ قبر به تپش قلب منتقل میکند. میتوانی یک مجموعهی مینیمال با تم «دفن در دل» شروع کنی؛ جایی که هر عزیز یا خاطره بخشی از قلب را اشغال میکند، نه جایی در قبرستان.