موندگار نبودن آدمها

هیچکس در زندگی موندگار نیست:

هیچکس موندگار نیست؛ چرا رها کردن اجتناب‌ناپذیر است:

از منظر علم، هویت ما یک توهم است: هر ۷ تا ۱۰ سال، اکثر سلول‌های بدن جایگزین می‌شوند و مغز مدام سیناپس‌ها را بازنویسی می‌کند. حتی خاطره‌ای که از آدم‌ها داری، هر بار با یادآوری دوباره تغییر می‌کند؛ پس تو هر لحظه با نسخه‌ی تازه‌ای از خودت و دیگران روبه‌رویی. اگر هیچ‌کس موندگار نیست، پس اصلاً کی قراره دلتنگ کی بشه؟

راهکار:

این حقیقت تلخ می‌تونه آزادی‌بخش باشه: اگه هیچ‌کس موندگار نیست، پس هر لحظه‌ای که الان داری، ارزشمندترین داراییته.