دختری که رویاهایش را به واقعیت تبدیل میکند:
مغز انسان بین تصورِ زنده و تجربهٔ واقعی تفاوت چندانی قائل نمیشود؛ تصویرسازی ذهنیِ یک حرکت، همان مسیرهای عصبی حرکت واقعی را فعال میکند و به همین دلیل ورزشکاران حرفهای ساعتها تمرین ذهنی میکنند. سیستم فعالساز شبکهای مغز هم وقتی هدف را واضح تعریف کند، ناخودآگاه در محیط اطراف دنبال فرصتهای مرتبط با همان هدف میگردد. رؤیاپردازیِ متمرکز، یک شبیهسازی عصبی برای عمل است. حالا سؤال این است: رؤیایت را آنقدر شفاف دیدهای که مغزت آن را واقعیت فرض کند؟
راهکار:
این جمله، دعوتی به انتخاب هویت است؛ دختری که منتظر معجزه نمیماند و رؤیا را به برنامهای کوچک و روزانه ترجمه میکند. رؤیاپردازی بدون اقدام فقط فرار از حال است؛ اما همان رؤیا وقتی به قدم اول تبدیل شود، واقعیت را تغییر میدهد.